Helgoland

ROTS IN DE BRANDING

Met een lang weekend in het verschiet, buigen we ons over de atlas. De Waddeneilanden? Hè nee, daar zijn we al zo vaak geweest. De Duitse Wadden dan? Die lijken vast erg op de onze. Hé wacht eens even, Helgoland! Zie dat hele kleine stipje daar in de Noordzee, zo’n zeventig kilometer uit de Duitse kust. In zijn boek ‘Eilanden’ noemde Boudewijn Büch het “een irritant, maar interessant Duits badeiland”, en “het is er heel Duits en heel ongezellig”. Waar wachten we nog op?

 

Read More: Helgoland
Ho Chi Minh City

Gateway to Vietnam

Wat een hels kabaal onder ons venster tijdens de eerste nacht in Ho Chi Minh City. Is het hier wel de gewoonte om 's nachts lekker te gaan slapen, vragen we ons af. Het leven in deze populaire backpackerswijk lijkt maar niet tot rust te willen komen. Gelukkig blijkt de stad ook nog een aantal gemoedelijke plekken voor ons in petto te hebben.

 

Read More: Ho Chi Minh City
Lissabon

Puissante rijkdom en een allesverwoestende aardbeving

Ontdekkingsreizen in de 15de en 16de eeuw brachten Portugal ongekende rijkdom en grandeur. Met de hoge opbrengsten van kruiden en specerijen uit India, goud en diamanten uit Brazilië, konden megalomane bouwprojecten als het Hiëronymietenklooster in Belém bekostigd worden. De aardbeving van 1755 bracht roet in het eten; veel van de vergaarde weelde ging ten onder aan die allesverwoestende ramp. Opeens hadden de Portugezen wel iets anders aan hun hoofd dan koloniale expansie. Wat is er heden ten dage eigenlijk nog over van al die rijkdom van weleer?

Read More: Lissabon
Sardinië La Maddalena Archipel

Granieten rotsen in een smaragdgroene zee

Voorbij gaat het, voorbij aan de immens populaire Costa Smeralda. Voorbij aan de talloze borden die ons op de route van Olbia naar Palau luid en duidelijk de weg wijzen naar luxe bungalowparken, toprestaurants en druk bezochte discotheken. Naar daar waar de toerist het liefst heengaat in de hete Italiaanse zomers. Zal het ons lukken aan deze zonaanbiddende menigte te ontsnappen op de La Maddalena Archipel?

Read More: La Maddalena Archipel, Sardinië
Schotland Isle of Arran

Schotland in een notendop

Schotland stond al jaren bovenaan mijn verlanglijstje, maar de aarzeling om mijn zomervakantie aan de regengoden over te leveren was groot. Zeker, ook in de winter valt er een aanzienlijke hoeveelheid regen, maar om het druilerige Hollandse winterweer hoefde ik het niet te laten. De keus viel op het gemakkelijk te behappen eiland Arran dat bekend staat als "Schotland in miniatuur". The best of Scotland in een notendopje dus.

Read More: Isle of Arran
Quan Lan

QUAN LAN, HET LAATSTE EILAND

Zelfs met de plattegrond van Hon Gai in de hand komen we geen stap vooruit. De stad is uitgebreid, ons kaartje beknopt. Niemand spreekt Engels en de tijd dringt. En we dachten nog wel dat we aan twee uur tijd ruim voldoende hadden om van Bai Chay naar Hon Gai – aan de andere kant van het water – te komen. Aan een gigantische brug tussen de twee plaatsen wordt hard gewerkt. Samen vormen zij Halong City; een weinig bekende naam onder de Vietnamezen. Des te bekender bij de toeristen, die dagelijks met honderden tegelijk in het toeristische Bai Chay verblijven. Maar Hon Gai, dat is een heel ander verhaal… 

Read More: Quan Lan, Vietnam
Isla Navarino

It’s a long way... to Navarino

Twee weken geleden hadden we telefonisch de reservering al gemaakt vanuit Puerto Natales. De vrachtboot met plaats voor tweeëntwintig passagiers vertrekt zo eens in de twee weken vanuit Punta Arenas naar Puerto Williams op het eiland Navarino, in het uiterste zuiden van Chileens Patagonië. Het was steeds erg onzeker of, en zo ja, wanneer er een boot zou gaan. Maar zodra de datum bekend werd, boekten we meteen onze passage!

Read More: Isla Navarino, Chili
Oman

MOTEL AS SUWAIQ

Het is druk in As Suwaiq. De siesta is voorbij, de winkels zijn weer open en iedereen is op straat te vinden. We rijden van steeg naar steeg, langs een rommelig strand en een prachtig fort. Toch maar eens even navragen. "Meneer, weet u ook waar wij Motel As Suwaiq kunnen vinden?". Een verbaasde, geheimzinnige glimlach en dan een uitgestoken arm die richting binnenland wijst. Terug naar de snelweg, langs het politieburo en dan gewoon rechtdoor. Alsmaar rechtdoor, gebaart de vriendelijke man met een veelbetekenende armslag.

Read More: As Suwaiq, Oman
Azoren

Mooi, mooier, het mooist

Het meest fascinerende dat ik las over de Azoren, is de wetenschap dat de eilanden zo'n drie centimeter per jaar uit elkaar groeien. De drie tektonische platen, enerzijds de Noord-Amerikaanse en anderzijds de Euraziatische en de Afrikaanse, schuiven elk maar liefst anderhalf centimeter op. En laten de Azoren nou precies óp die breuklijn liggen. 

Read More: Azoren

De turbulente geschiedenis van een open landschap

'Lauwerssé moat ticht!' stond er te lezen op de protestposters die achter menig Fries raam waren geplakt. Met de stormramp van 1953 en de Kerstvloed van 1954 achter de rug waren de mensen het helemaal beu. Eigenlijk verhoogde de staat liever de bestaande zeedijken: de goedkoopste optie. Maar het gros van de bevolking ging hier niet mee akkoord en koos voor absolute veiligheid, oftewel de aanleg van een dertien kilometer lange afsluitdijk. 

Read More: Lauwersmeer NP
Slovenia Predjama

Ode aan Slovenië

Het móet gezegd worden: er is wellicht geen schoner land op de wereld te vinden dan het lieflijke Slovenië. Slechts half zo groot als Nederland, en toch rijkelijk gezegend met een onvoorstelbaar divers pakket aan hoogtepunten. In één dag kun je van de zwoele mediterrane kust naar de koelte van de Julische Alpen reizen, of na een bezoek aan een woeste grot op het karstplateau op tijd terug zijn voor het diner in een van de elegante steden. Tel daarbij op de zeldzame pracht van het land, de rust, de bossen, de schoonste rivieren van heel Europa, en je kunt niet anders dan concluderen dat Slovenië de gedroomde bestemming is.

Read More: Slovenië
Qingdao

DUITSLAND AAN DE CHINESE KUST

"Grote stad? Welnee!" roept de Chinese zakenman breed lachend uit, "Qingdao is voor onze begrippen maar een heel klein plaatsje hoor!" Nou, daar zijn wij het stilletjes hartgrondig mee oneens. Noem een stad met ruim 2,5 miljoen inwoners maar eens klein! Qingdao is de laatste jaren sterk gemoderniseerd en is nu tevens gezegend met een fantastisch snelle treinverbinding met Peking. Met 250 kilometer per uur schiet de witte CRH-trein door het landschap en we doen nog geen zes uur over de rit. Dat is een winst van ruim vier uur vergeleken met de oude treinverbinding. 

Read More: Qingdao, China
Sardinië Tiscali

Van een mysterieuze berg en een ontzagwekkende kloof

Onze rondreis van drie weken op het Italiaanse eiland Sardinië zou uiteraard voor een groot deel in het teken komen te staan van luieren op idyllische stranden onder een hete zon of snel verkoeling zoeken aan de rand van het zwembad na elk bezoek aan een bezienswaardigheid. Nee, hartje zomer is niet de meest geschikte tijd om er eens lekker op uit te gaan voor een wandeling. Met temperaturen van rond de 38 graden, waterflessen die in een mum van tijd op zijn en felle zonnestralen die meedogenloos op je hoofd worden afgevuurd, is de lol er al gauw af. Toch willen wij ze niet missen: de twee meest spectaculaire wandelingen van het eiland. Een houten wegwijzer geeft ze al aan: ga rechtsaf om oog in oog te staan met een uiterst mysterieuze berg, of linksaf voor een onderdompeling in een van 's werelds meest ontzagwekkende kloven.

Read More: Tiscali, Sardinië
Klein Curacao

KLEIN CURAÇAO, KLEIN AVONTUUR

Sinds ik het boek ‘Eenzaam’ van Boudewijn Büch had gelezen, wilde ik erheen: Klein Curaçao. Hoelang geleden was het alweer? Enkele jaren geleden? Een onscherpe foto van de vuurtoren op het eiland – meegebracht van Curaçao door een vriend – stond al enige tijd in mijn boekenkast te prijken. Eens zou ik het eiland met eigen ogen gaan zien, dat stond voor mij als een paal boven water. Maar hoe zou ik dit gaan aanpakken? Zou ik vanuit Curaçao per motorboot naar het kleine, ‘andere’ Curaçao, het nagenoeg onbekende Curaçao, kunnen gaan?

Read More: Klein Curaçao
Walvisvaarders

Walvisjacht of walvissafari? De wondere wereld van de IJslandse economie

Wanneer ik tijdens een wandeling door de haven van Reykjavik enkele walvisvaarders broederlijk tegenover wat walvissafariboten zie liggen, begrijp ik het heel even niet meer. Die tegenstelling is mij te groot. Thuis gekomen duik ik het internet in, op zoek naar een alles verhelderende verklaring voor deze ogenschijnlijke waanzin.

Read More: IJsland
Taiwan

Wandelen op z'n Taiwanees

Doe eens iets geks, moeten we gedacht hebben in de zomer van 2012. De keuze valt op een land waar maar weinig Nederlandse toeristen heengaan: Taiwan. Ga je lezen over Taiwan dan kom je er al snel achter dat het hier in de zomer best kan spoken door de vele tyfoons. En wat te denken van de aardbevingen? Op deze plek botsen twee continentale platen met zo'n onvoorstelbare kracht tegen elkaar, dat het eiland jaarlijks met maar liefst vier centimeter omhoog wordt gedrukt. Say no more, onze koffers zijn al gepakt!

Read More: Taiwan
Estland

HET BALTISCHE ALTERNATIEF

De Baltische Staten, en met name Estland, zijn een uitstekend alternatief voor Scandinavië. Dezelfde dichte bossen, heldere meren en verlaten wegen, maar (vooralsnog) veel goedkoper en veel minder bezocht door toeristen. In Estland vind je niet alleen een prachtige natuur, maar ook restanten van een rijke historie; behalve romantische kastelen en Middeleeuwse stadjes, hebben ook de Sovjetbarakken hun eigen verhaal te vertellen.

Read More: Rondreis Estland
Cuc Phong

TWEE NACHTJES CUC PHUONG

Op weg van Ninh Binh naar Cuc Phuong National Park wordt de schade veroorzaakt door tyfoon Damrey, die anderhalve week tevoren over het land heeft geraasd, meteen duidelijk. De rijstvelden liggen grotendeels onder water, de toppen van tempeltjes nog zichtbaar als om hulp schreeuwende drenkelingen. Ook in het park zou maar liefst vijftien procent van het bos vernietigd zijn door de storm.

Read More: Cuc Phuong NP, Vietnam
Matterhorn

IN DE WOLKEN

Via het Mattertal, waarschijnlijk het drukst bezochte dal van Zwitserland, rijden we naar Täsch in het uiterste zuiden van het land. Hier loopt de weg dood en moeten we onze auto achterlaten op het gigantische parkeerterrein. De laatste 5 km naar Zermatt gaan per trein. We zijn vlakbij de grens met Italië; een grens die wordt gevormd door een bijna ondoordringbare muur van bergen. Een snelle blik op het dorp en geld wisselen is het enige dat wij doen in Zermatt. Het dorp ligt op 1620 meter hoogte en is nogal excentriek... Je ziet er de meest uiteenlopende toeristen; van rijke Japanners – de vrouwen met hoge hakken en bontjassen – tot arme rugzakkers.

Read More: Matterhorn, Zwitserland
Livadia

Tsaren aan de wandel

Welbeschouwd is het Pad van de Tsaar (Tsarskaya Tropa) eigenlijk maar een pad van niks met zijn luttele zeven kilometer en zijn eenvoudig te behappen karakter. Nee, het is eerder de geschiedenis die eraan kleeft, die dit tot een uiterst gedenkwaardige wandelroute maakt.

Read More: Krim
IJsland

De vele gedaantes van de Vatnajökull

Ik zal de gezichten van Höfn (spreek uit: Hup) niet licht vergeten. Gewoonweg doordat elke inwoner er meerdere bezigheden op na houdt. Ben je net bij de kapper geweest, dan zie je hetzelfde lachende gezicht terug als je een bezoekje brengt aan het Edelstenenmuseum. Heb je de eigenaar van je hotel vanmorgen nog een goede dag gewenst, dan komt hij je later die dag halen met de sleepboot. Ging je op excursie met quads en beland je even later in de garage, tja, dan is daar het bekende gezicht van de monteur. Om het plaatje nog completer te maken kun je het beste een avondje gaan luisteren naar het prachtige gezang van het Höfner mannenkoor, en ja hoor, iedereen is weer van de partij!

Read More: IJsland
Panama

NOG EVEN TIJD VOOR PANAMA

Langzaam lopen we over de brug richting Panama. Onder ons stroomt de Rio Sixaola, die de grens met Costa Rica vormt. Wat een prachtig uitzicht hebben we op de rivier en de weelderig begroeide oevers; zelden zie je zo’n mooie grensovergang! Van het plaatsje Sixaola in Costa Rica lopen we naar Guabito in Panama, waar we nog wat eten voordat we weer op de bus stappen. Onze maandenlange reis door Centraal-Amerika loopt ten einde en we hebben nog maar een weekje over. In plaats van dit weekje in Costa Rica door te brengen (onze terugvlucht is vanuit San José), hebben we ervoor gekozen het westen van Panama te bezoeken.

Read More: Panama

De diva onder de wandelroutes

Zoals het een echte diva betaamt, rijgt de DiVa Walk de allermooiste plekjes van de Varusregio in het Osnabrücker Land naadloos aaneen. Van historisch belangwekkende plaatsen, talloze vakwerkhuizen tot de prachtige natuur; deze nog maar drie jaar jonge 105 kilometer lange wandelroute heeft het allemaal in huis. De "Di" staat voor dino's, de "Va" voor de Romeinse stadhouder Varus. Samen vormen ze een gouden duo, dat menig wandelaar aangenaam zal weten te verrassen.

Read More: DiVa Walk, Duitsland

GROEN EN BLAUW: Aukstaitija Nationaal Park

Vol verbazing turen we over het lege grasveld. Er staat geen enkele tent! Wat een lachertje, we hebben het er in de auto nog over gehad: wat zouden we doen als de camping vol zou zijn? In Nida, aan de Litouwse kust, was het erg druk geweest op de camping, het is tenslotte hoogseizoen. Er zoemen wel een hoop wespen vlak boven het gras, die hebben lekker het rijk alleen. Het zonnetje probeert voorzichtig tevoorschijn te komen. Gelukkig maar, want tijdens de rit van ongeveer 110 kilometer van Vilnius - de hoofdstad van Litouwen - naar Paluse had het onophoudelijk geregend.

Read More: Aukstaitija NP, Litouwen
Wahiba Sands

OMAN PER SALOON CAR

De zee! Wanneer we het vissersdorpje Al Ashkarah binnenrijden ruiken we het meteen, die zilte geur in de koele lucht. Dat is wel even wat anders dan het droge duinzand van de Wahiba Sands, waar we vanmorgen vroeg wegreden. Prachtig was het, dat wel. De roestrode duinen waar we gistermiddag een uurtje of twee regelrechte stunts hadden ondergaan, dune-bashing heet dat. Met een fourwheeldrive en chauffeur keihard door het zand rijden, voortdurend bijna omslaan, loodrecht naar beneden een steile duin af, met de banden vastraken in het rulle zand, je hoofd stoten tegen het dak of het raam na een ruk aan het stuur, opwaaiend duinzand in je ogen krijgen, en er nog van proberen te genieten ook... 

Read More: Oman
Borneo

HET JUNGLE-TREINTJE VAN BORNEO

Vanaf de voorste twee stoelen in de bus hebben we goed zicht op de weg en de omgeving. En meteen ook op de steile bergwanden, de afgronden, weggespoelde stukken asfalt, en het kat en muis spel in het verkeer: inhalen, remmen, optrekken, weer inhalen. Het wordt een griezelig ritje van 60 kilometer naar Tambunan. We zijn op weg van Kota Kinabalu naar Tenom, om morgenochtend vroeg met het jungle-treintje terug te boemelen naar Kota Kinabalu.

Read More: Jungle-trein, Borneo
Nida

Litouwen in een notendop

Met de planning van onze reis door Litouwen houd ik er rekening mee dat we van alle facetten van het land iets mee zullen krijgen. Ten eerste is het land rijk aan culturele bezienswaardigheden; cultuur wordt een van de thema’s. Ook heeft het land een vrij lange kustlijn en komen een paar dagen strand vanzelfsprekend in aanmerking om aan het reisschema toegevoegd te worden. Litouwen is bovendien dun bevolkt en je vindt hier dan ook veel ongerepte stukjes natuur: het derde thema. En als klap op de vuurpijl mag een bijzondere plek – één zoals je die nergens anders ter wereld tegen zult komen – niet ontbreken: de Kruisberg bij Siauliai.

Read More: Rondreis Litouwen
Merzouga

WIE EEN EI GEEFT AAN EEN ANDER…

Langs de kant van de weg staan we te wachten op een grand-taxi naar Tinerhir. Het is vroeg in de morgen; ontbijt hebben we voor deze keer maar eens overgeslagen. Het oudere Engelse echtpaar dat vannacht ook in ons hotelletje sliep, propt zuchtend en steunend hun hele hebben en houwen in de kleine auto. Ibrahim ziet ons staan en stelt meteen wild gebarend voor dat we maar beter bij hun in de auto kunnen stappen. De vrouw kijkt vol meelij in haar ogen onze kant op; van haar mogen we wel meerijden. Maar haar nerveus pijprokende man denkt daar anders over. Met z’n zessen in zo’n klein Fiatje? Met al die bagage? Geen denken aan.

Read More: Zandduinen van Marokko
Beekhuizen

Van koninklijk wildpark tot eerste nationaal park van Nederland

Het begon allemaal zo'n honderd jaar geleden met het in de verkoop gezette landgoed Hagenau. Bewoners van de omliggende dorpen waren in rep en roer om de angst dat een nieuwe eigenaar vast en zeker voor de lucratieve houtkap zou gaan. In een verwoede poging het bos te redden van de ondergang werd er contact gezocht met de Vereniging Natuurmonumenten. En met succes: in 1911 werd Hagenau hun eigendom. Toch had waarschijnlijk niemand op dat moment kunnen bevroeden dat dit mooie gebied zou uitgroeien tot het allereerste nationale park van Nederland, de Veluwezoom. 

Read More: Veluwezoom NP
Essaouira

ALS HET TIJ KEERT

Op het busstation van El-Jadida valt niet veel te beleven, behalve koffie drinken, chocola eten en wachten. De bus naar Oualidia wordt om drie uur verwacht. Sissi, een verpleegstertje uit Safi, vertelt ons dat Oualidia ‘maar een vies dorpje’ is. We zouden er beter aan doen met haar door te reizen naar Safi, daar zou het véél mooier zijn. Voor de zekerheid geeft ze ons haar telefoonnummer, ze heeft nog wel een slaapplaats over voor ons drietjes.

Read More: Oualidia, Marokko
Wutai Shan

TEMPEL HOPPING IN WUTAI SHAN

Verlangend naar een plek waar je even bij kunt komen van de drukte, de hitte, de smog en de hectiek van Beijing, zit je al snel in de bus naar Wutai Shan. Frisse berglucht, sierlijke tempels, een vredige en spirituele sfeer; dat zijn wel zo'n beetje de kenmerken van dit gebied. Maar nu vergeet ik voor het gemak even de zeven uur durende hellerit ernaartoe ­ over slingerende bergwegen, langs vervuilende kolenmijnen, urenlang wachtend in een eindeloze file van ronkende vrachtwagens... En dat doe ik niet voor niks, want Wutai Shan blijft een bezoek meer dan waard.

Read More: Wutai Shan, China
Aluksne

Het laatste stukje smalspoor van de Baltische Staten

Het laatste stukje nog in gebruik zijnde smalspoor van de Baltische Staten vind je in Letland. Om precies te zijn tussen de plaatsen Aluksne en Gulbene in het noordoosten van het land. Een diesellocomotief en een wagon met plek voor ongeveer veertig passagiers rijden hier nog steeds drie keer per dag op en neer. De afstand is klein - slechts 33 kilometer - en het tempo is traag. Maar desondanks, of misschien juist daarom, groeit de belangstelling voor dit treintje en zal de rit spoedig tot een van de belangrijkste toeristische attracties van Letland gaan behoren.

Read More: Letland per smalspoor
Narva

Zwaaien naar de overkant

Vanaf de Hermansburcht kijken we naar de overkant van de rivier. Daar staat een evenzo robuuste vesting, het fort van Ivangorod in Rusland. De twee forten aan weerszijden van de Narva rivier lijken elkaar uit te dagen. Maar niets is minder waar. Toeristen aan de overkant zwaaien vrolijk naar ons. Wij zwaaien terug. Hoe jammer, bedenken wij ons, dat we niet simpelweg ook daar even een kijkje kunnen nemen.

Read More: Narva, Estland

Wandelen in de achtertuin van Trinidad

Het stadje Trinidad aan de zuidkust van Cuba heeft alles in huis voor een ongekend gevarieerde vakantie: een schilderachtig koloniaal centrum, idyllische stranden, en als slagroom op de taart een weelderig begroeid berggebied in de achtertuin. 

Read More: Cuba
Simatai

Een beetje geluk

Terwijl de Chinezen zelf nog steeds zweren bij Badaling ("Waarom ver rijden om een stukje muur te zien?") zetten wij onze zinnen op Simatai, een klein dorp aan de voet van de muur op ongeveer drie uur rijden van Beijing. Ons geplande nachtje in Simatai worden er twee, dan drie... Het kost moeite de boel weer in te pakken en deze wereldplek voor gezien te houden.

Read More: Chinese Muur
Labuk Bay

EEN HOLLANDSE AAP

“Klik, klik, klik” gaat mijn camera, en ik kijk door de lens om scherp te stellen op die ene grote neusaap, die daar zo stoer en fier op een boomstam zit. Klik! Dát worden mooie foto´s. Dan ineens, “boem, boem, boem”, gestamp, de vloer onder mij begint te trillen, mensen beginnen te gillen. Het gaat allemaal zo snel. Wanneer ik achterom kijk zit hij daar: zo´n reus van een neusaap. Hij zit op de rand van de veranda en staart naar ons, afwachtend en dwingend tegelijk. Allen hebben wij een camera om onze nek hangen, maar geen van ons durft het te wagen… De foto van de maand gaat aan onze neus voorbij!

Read More: Labuk Bay, Borneo
Torres del Paine

RONDJE TORRES DEL PAINE

In de berm zitten we geduldig te wachten tot onze bus gerepareerd is. Nog maar vijftien minuten geleden vertrokken we uit Puerto Natales, op weg naar het Nationaal Park Torres del Paine. Onze rugzakken zitten bomvol proviand goed voor zo‘n twee weken overleven; in de winkels van Puerto Natales was van alles te krijgen. De bus heeft panne en even ziet het er naar uit dat we vandaag niet meer verder zullen komen - het is de laatste bus van vandaag. Maar na een uurtje sleutelen kunnen we verder en om zeven uur bereiken we na vier uur rijden de Guardería van Laguna Amarga. Het is hard gaan waaien. Aan het water zetten we onze tent op, op de moerassige grond.

Read More: Torres del Paine, Chili
Todos Santos

DE HEILIGEN VAN DE CUCHUMATANES

Ik ben bang dat ik over Huehuetenango (zeg maar “Huehue”) niet echt enthousiast kan zijn. Ik ben hier gisteren aangekomen vanuit Mexico en heb in dit stadje nog niks anders gezien dan troep en lelijkheid. Het begon eigenlijk al in de bus ernaartoe: een Amerikaanse toeriste die een boek zat te lezen, verfrommelde elke gelezen bladzijde en gooide ‘m zo uit het raam! Vol verbazing zag ik tientallen blaadjes naar buiten fladderen. Dit was blijkbaar een voorteken voor wat nog komen ging… Huehue!

Read More: Todos Santos, Guatemala
Samos Griekenland

NATUURLIJK: SAMOS

Van ons appartement, dat tegenover de luchthaven van Samos is gelegen, lopen we langs de drukke weg richting het centrum van Pythagório. We zijn nog maar een klein uur geleden aangekomen, maar komen nu al tot de conclusie dat een huurauto ons een grote dienst zal bewijzen. Bij het eerste het beste verhuurbedrijf (de weg wordt geflankeerd door eender ogende bedrijven) halen we een auto op. "Nee hoor, een borgsom is niet nodig. Nog geen geld gepind? Oh, de betaling komt wel als u de auto weer aflevert, maakt u zich geen zorgen!" Waar hebben wij ooit eerder zo gemakkelijk een auto meegekregen? Wij zijn op Samos voor de zon en de natuur, en hopen er zoveel mogelijk van mee te krijgen. Op mijn must see lijstje staan enkele rustige baaitjes, elk met slechts één restaurantje.

Read More: Samos
Algarve

DE ANDERE ALGARVE

Op zoek naar een stukje toeristen-vrij Algarve zijn we in Albufeira helemaal aan het verkeerde adres. Het is winter, maar de schaars geklede toeristen zijn nog steeds in de meerderheid in dit voormalige vissersdorp. De restaurants serveren weliswaar heerlijke gerechten, maar er zijn er gewoon teveel. We besluiten verder westwaarts langs de kust te rijden, in een nieuwe poging de toeristen van ons af te schudden. 

Read More: Algarve, Portugal
Isla Taquile

ISLA TAQUILE

Vanuit Puno vertrekt de boot naar Taquile, een afstand van ongeveer 45 km. Onderweg stoppen we even bij “de drijvende eilanden” van de Uro indianen, en na vier uur varen komen we aan op het kleine eiland Taquile, gelegen in het Peruaanse deel van het Titicaca Meer (de overige helft van het meer behoort tot Bolivia). Het Titicaca Meer ligt op een hoogte van 3820 meter, en is daarmee het hoogst gelegen bevaarbare meer ter wereld. Dit grootste meer van Zuid-Amerika is ook erg diep (tot ca. 280 meter), waardoor de temperatuur van het water het hele jaar door vrij constant blijft, zo’n 10°C, en tevens de luchttemperatuur ‘s nachts en ‘s winters gematigd blijft. Goede omstandigheden voor de landbouw dus.

Read More: Isla Taquile, Peru